Дурныя людзі Жыў сабе дзед з бабай. І была ў іх дачка. Кажа дзед бабе: – А што, баба, прымем мы зяця да дачкі? А баба кажа:
Дурныя людзі Жыў сабе дзед з бабай. І была ў іх дачка. Кажа дзед бабе: – А што, баба, прымем мы зяця да дачкі? А баба кажа:
Бык і ваўкі Насіў бык па горадзе косы, прадаваў, каму трэба. Тады на быка, якога звалі, дарэчы, Быска, гавораць: – Нашто табе косы? А бык адказвае:
Казка Асцярожны пасланец Быў сабе адзін пан, ды такі паганы, злосны, што проста бяда. Ніхто не мог яму дагадзіць. Усе яго баяліся, як чорта. Бывала, як прыйдзе да яго хто што-небудзь папрасіць, а ён раптоўна як крыкне:
Казка аб ведзьме, як сына жаніла У адным двары было надта многа пшаніцы, а тую пшаніцу вазілі ўвесь час да нейкага месца. Адзін жа чалавек не меў каго выправіць з тою пшаніцаю. Дык ён прыбраў сваю дачку па-мужчынску і выправіў яе ў дарогу. Павезла яна тую пшаніцу. Вязе-вязе, ажно пачаў у яе воз ламацца. Астатнія […]
Загадкі Касматы, вусаты, есці пачынае – песенькі спявае. (Кот)
Прымаўкі і прыказкі на беларускай мове Прыказкі і прымаўкі пра Радзіму Родная зямелька – як зморанаму пасцелька.На чужыне і камар загіне.Чым за морам віно піць, лепш з Нёмана вадзіцу.Далёкая старана без ветру сушыць.У сваім краі, як у раі.
Казка аб каралевічу-чараўніку Быў сабе адзін бедны чалавек. Меў ён сына, але не мог яго пры сабе трымаць, бо быў дастаткова бедны. Так аднаго разу і кажа:
Мой Магілёў Таццяна Уладзіміраўна Лоўчая, (выхавальнік ДУА “Яслі-сад №1 г. Магілёва”)
Арганізацыя ўзаемаадносін дашкольнікаў на беларускай мове
Уваходзіны
Сімволіка ручніка
Свой дварочак, як вяночак